Grepen uit de Amstel geschiedenis (slot)
Kantineklanken
2
(Slot van pag. 1)
gevangen; later werd het gereinigd om
opnieuw te worden gebruikt. Tenslotte
werd er nieuwe pek in het vat gespoten,
die zich als een dunne film op de wand
vastzette. Pekken was beslist geen pretje,
zeker niet in de winter.
De Amstel Brouwerij heeft ook medail
les voor haar bier gekregen en erediplo
ma's.
De manier waarop wij het erediploma
voor Münchener hebben gekregen be
wijst echter dat laatdunkend spreken
over medailles e.d. niet altijd gerecht
vaardigd is.
Sinds 1 mei 1887 was er Amstel Mün
chener bier te koop. Dit was speciaal
gebrouwen voor de tentoonstelling van
Voedingsmiddelen, die op 15 juni d.a.v.
werd geopend in een tentoonstellingshal
schap van professor dr. J. H. van 't Hoff.
Inderdaad, DE Van 't Hoff, die in 1901
de Nobelprijs voor scheikunde zou
krijgen. In 1887 was hij nog hoogleraar
aan de Amsterdamse universiteit. Als
Schnabbel was hij nu voorzitter van de
jury
Het was de gewoonte dat de inzenders
bericht kregen wanneer de jury hun in
zending ging beoordelen; ze konden er
dan bij aanwezig zijn en eventuele vragen
beantwoorden. Door een vertraagde
postbestelling kwam de briefkaart met
het bericht van de jury te laat binnen bij
de Amstel; telefoon was er nog niet
Toch werd de directie in gelegenheid ge
steld haar bier voor te stellen en in een
brief aan de heer Van 't Hoff deelde zij
mede dat het Münchener bier op zestien
extracten was ingebrouwen en dat men
het Münchener karakter zo goed mo-
AMSTEL IN HET ZILVER
Toen op 11 juni 1895 het zilveren jubileum van de Amstel Brouwerij werd gevierd
kon al het personeel gemakkelijk op één foto. De meesten zijn zodanig gekleed dat
onmiddellijk blijkt welk beroep zij uitoefenen; ook de kok ontbreekt niet. Vooraan
de heren De Pesters en Van Marwijk Kooy bij het vaatje dat nu nog bij de slee
staat in de hal van de Gijsbreghtkelder.
op de grote vlakte achter het Rijksmu
seum (dat nog geen twee jaar daarvoor
was geopend) die nu Museumplein heet.
Om de aantrekkelijkheid te verhogen
was er een Oudhollands marktplein in
gericht, geheel in de stijl van de Gouden
Eeuw gehouden; zelfs het personeel was
naar die tijd gekleed. Er stond een
Amstelbierhuis, een Cacao- en Choco
ladehuis (Van Houten), een vishal, een
Deventerkoekhuis (Bussink) enz. „Het
bierhuis van de brouwerij is een van de
kloekste gebouwen van het plein",
schreef de tentoonstellingskrant die da
gelijks met vier pagina's verscheen.
De jury die de inzendingen in de groep
„Bier, wateren en vruchtendranken"
moest beoordelen stond onder voorzitter-
gelijk had nagebootst met de volle smaak
van dit soort bier; na de gisting bevatte
het 7y2 tot 8% extract; het was voed
zaam bier en daarom achtte de directie
het zeer geschikt om het op een tentoon
stelling van Voedingsmiddelen te laten
verschijnen.
De jury was er zeer over te spreken en
kende op 17 september het Amstel Mün
chener de hoogste onderscheiding, een
erediploma, toe.
Slot staat er boven dit artikel. Er moet
een eind komen aan de grepen uit de
Amstelgeschiedenis. Ten besluite nog
twee grepen, die we met opzet voor het
laatst hebben bewaard.
Amstel is in 1915 al een aardig bedrijf,
dat 400 man in dienst heeft en 8.000
vaten per dag vult en zestig ton ijs per
dag fabriceert. Het is volop oorlog en al
is Nederland niet direct betrokken bij de
wereldoorlog, de weerslag voelen we wel
degelijk.
Als er iemand is die zich helemaal niets
van alle narigheid aantrekt dan is dat wel
het zoontje van de heer Muller, de be-
drijfsingenieur. Op zekere dag is hij bij
zijn vader op kantoor en als deze even
niet op hem let, schrijft hij in diens kan
tooragenda, op een van de eerste blad
zijden:
Hans Muller, 2de Oosterparkstraat 234,
Amsterdam. Holland Europa In de
Wereld Op aarde
Hij is een mensch. En een mannelijk
wezen.
Hiep Hiep Hiep
Hoera
Hij zit dit op het ogenblik te schrijven
In de kamer van den Wel. Ed. Gestr.
Heer F. Muller
Het adres dito als van hem
Nu kan ik niets meer vertellen want ik
heb geen papier meer.
Inderdaad, deze laatste woorden staan
op het uiterste randje van de bladzijde,
bezegeld met een klassieke klad waaraan
de spatterende kroontjespen wel schuldig
zal zijn geweest.
Leuke jongens, minder leuke jongens.
Op 17 oktober 1917 schrijft de Amstel
Brouwerij een nrief van de navolgende
inhoud aan de hoofdcommissaris van
politie:
Weledelgestrenge heer,
Wij hebben de eer Uwe aandacht te ves
tigen op de vergaande baldadigheid van
de straatjeugd op het opgehoogde terrein
van de Andreas Bonnstraat achter onze
brouwerij.
Voortdurend wordt de schutting, welke
wij daar als erfgrens geplaatst hebben
beschadigd of ondergraven, terwijl
onlangs gepoogd is de schutting in brand
te steken.
Hout en planken en afvoerpijpen worden
afgerukt en gestolen, geen ruit kan heel
blijven.
Wij verzoeken U derhalve dringend om
speciaal politie-toezicht buiten de school
uren, vooral 's avonds.
Slot
Er is zoveel muziek in de wereld, er ko
men maandelijks zoveel grammofoon
platen uit. Zou er nu echt geen speciale
muziek zijn voor onze kantine? Bijvoor
beeld een Valse des Cantineurs?
Telkens als het luidklokje in de kantine
zijn beschaafde stemmetje mengt in onze
gesprekken wekt dit bij sommige men
sen een gevoel als bij degene die bij de
buren de wekker hoort aflopen en weet
dat hijzelf zich nog een keer kan om
draaien.
